The Dark Skies Above Us

The Dark Skies Above Us

Τετάρτη, 1 Φεβρουαρίου 2017

Lectoblix - The Night Shall Last Forever

Today, January 1st, 2017 marks two years since the release of, Lectoblix's, "The Night Shall Last Forever." Beginning with a series of lucid dreams, this release was crafted from raw emotion into a beautiful piece of artwork. "My music is a chronicling of a dreaming man's journey to wake up. His encoutners and experiences therein cause an inner war between staying and leaving. Will he make up his mind before time runs out?" , Diem Exuro says, describing the concept behind Lectoblix. The moment "The Taste of Triumph" fades in audibly, we're thrown relentlessly into the DSBM atmosphere that after just a minute grabs a hold of you by the sternum and tears the fibers of your heart. I hold this album very dear, and very personal; if any of you readers love atmosphere, this release has the ability to leave its listeners in a trance. This album has helped me through some very tough times over the past two years, by allowing me to escape from reality; offering another perspective. Every song on this release is so incredibly unique; each a bold statement. Something I found to be truly remarkable is each track's ability to consume you in its presence, but not let you float away into despair; rather it drives you forward in the way that you don't realize you're rocking your head back and forth. The concept alone is enough to draw you in, but by the time the track-list has hit, "The Night Shall Last Forever", and, "Midnight Tales" the music will have won your soul. Every chord, every progression, every note; I listen, and know in my heart that I've felt that pain. Like I had said before, this album is very dear and personal to me; as it's helped me through my own personal mental struggles. Some of you may take a glance at the album art, turn your noses up, and mock "Brony Metal" but the aggression that lies dormant within the atmosphere created by Lectoblix is far more than enough to change your perspective. This album truly is a masterpiece in itself, Diem Exuro surely is not selling anyone short with this release; it's not easy to find an album you can listen to on repeat for hours, and not want to change it. This album is that prized-possession. It's so complex, diverse, and the emotions could not be any clearer.

You can get a copy of this release with the help of the "Name your price" option that we all know and love so much from here:

Thank you for reading,
D. Avsky

Τετάρτη, 18 Ιανουαρίου 2017

Mummrah – I Tragodia Pou Legetai Anthropos (2016)

Genre: Crust / Blackened Crust / Hardcore Punk

Country of Origin: Greece (Thessaloniki)


1.Εισαγωγή (Intro)
2.Πολιορκία (Poliorkia/Siege)
3.Η Τραγωδία που λέγεται Άνθρωπος (I Tragodia pou legete anthropos/The Tragedy called Human)
4.Καλύτερες Μέρες (Kaliteres Meres/Better Days)
5.Δαίμονες (Demones/Demons)
6.Κινούμενη Άμμος (Kinoumeni Ammos/Quicksand)
7.Γκρέμισμα (Gremisma/Demolition) 04:34
8.Ανδρείκελα Και Μαριονέτες (Andrikela & Marionetes/Dummies And Puppets)
9.Δεν είναι Ζωή (Den eine Zoi/It is Not Life)

Σκεφτόμουν καιρό να γράψω άρθρο για τους Mummrah αλλά ήθελα να τους δω και ζωντανά για να έχω σφαιρική άποψη. Το “I Tragodia Pou Legetai Anthropos “ είναι ένας απ’ τους καλυτέρους δίσκους της χρονιάς που πέρασε.  Το συναίσθημα της οργής πορεύεται παράλληλα με τα μελωδικά  leads και το αποτέλεσμα εκρηκτικό. Δεν έχει να ζηλέψει τίποτα από οποιαδήποτε Crust κυκλοφορία της χρονιάς.

I wanted to write an article for the Mummrah, but I wanted to see them performing live so I could have a thorough view. The “Tragodia Pou Legetai Antrhopos” (The Tragedy called Human) is one of the best albums of the year passed by. The feeling of rage is moving along with the harmonious lead guitars and the result is thrilling. There is nothing to compare than the other Crust albums of the year.

Σάββατο, 7 Ιανουαρίου 2017

Blacklisting: 2016

Καιρός ήταν και εγώ να εγκαινιάσω μια νέα στήλη. Κάθε χρόνο, θα γίνεται μια mini- μουσική αναδρομή στον αχταρμά που λέγεται μυαλό μου. Το τσιγάρο είναι στο τασάκι και η πρώτη γουλιά από την τρίτη μπύρα μου στρογγυλοκάθισε στο στομάχι μου. Πάμε λοιπόν.

I .Όταν το υπόγειο ραδιουργεί καρτερικά:

Oι πιο σπαρακτικοί από ποτέ οι ULTHA έχουν έμπνευση και η κατάρα δέρνει την σκιά τους, κυριολεκτικά. Αναμφίβολα  η καλύτερη στιγμή τους.

2.Morrow - Covenant Of Teeth

Όταν σε Crust / Punk μπάντες ακούω βιολί μου έρχονται πολλές πολιτικοποιημένες μπάντες που μου αρέσουν. Οι Morrow δεν αποτελούν εξαίρεση στον κανόνα. Το αποτέλεσμα μου θυμίζει έναν εκλεπτυσμένο αλήτη που δεν ήρθε για να κάνει την πλάκα του αλλά, για να δημιουργήσει.

Αυτό το Blackened Doom μου κάνει. Εδώ έχουμε να κάνουμε μια μπάντα που δεν την νοιάζουν οι επιφάσεις. Θέλω να βγάλω την μαυρίλα μου έξω? Την βγάζω. Χωρίς φιοριτούρες και λιμάρισμα γωνιών.  Η μουσική είναι εργαλείο και όχι αυτοσκοπός.

II. Ο καλός γείτονας του πάνω ορόφου…

1 .Cultes des Ghoules - Coven, or Evil Ways Instead of Love

Πραγματικά οι CdG έκανα μάγια και έπιασαν. Ένας απόλυτα ολοκληρωμένος δίσκος μιάμισης ώρας !!Μια βόλτα στο δάσος των Μυστών θα σε πείσει για την αξία τους.

…και ένας ακόμα που δεν χαιρέτισα και παρεξηγήθηκε.

Το είδος BM των Agatus δεν είναι το αγαπημένο μου. Οι Agatus όμως το κάνουν πολύ άμεσο και απλό που δεν σταματάς να τον ακούς. Από το πρώτο άκουσμα ευχάριστος και επικά καλός δίσκος .

III. Οι τρελοί μας συγκάτοικοι.

Πολλές και καλές κυκλοφορίες από ντόπιους μουσικούς το 16’. Ποιον να πρωτοχωρέσεις σε λίγες γραμμές?   Sarabante, Ruined families, KΑΤΑΧΝΙΑ, Minerva Superduty, Οδός 55? Εσάς έτσι και αλλιώς θα σας έχω από κοντά.

IV. To κουτσομπολιό της γειτονιάς…

Δείξε μου μια λίστα που έχει στα τοπ 5 της το καινούριο Metallica - Self-Destruct και εγώ θα σου δείξω μια μαύρη λίστα και μια τροχοπέδη στο θωρηκτό που λέγεται Μετάλ ανεξαρτήτου είδους. Ξεκολλάτε πια!  

V. Τα κοινόχρηστα.

Το Black Metal  είναι από τα λίγα πράγματα που θα πάνε καλά και το 17’ και για αυτό δεν υπάρχει αμφιβολία. Για όλα τα υπόλοιπα δεν ξέρω, δεν είμαι σίγουρος ότι τα θέλουμε τόσο...  Καλή χρονιά και εξεγερμένη τόσο πολιτικά ,όσο και μουσικά Blackers μου!

Υ.Γ: Μετάφραση κειμένου από τον Bob!


Βlacklisting :2016

It was time to launch a new column. Every year there will be a mini- music retrospection that I have in my fucking mind. My smoke is turned on and I hold my first sip of my third beer.

I.                    When the underground scheme:

The more amazing than ever Ultha are inspired and their Shadows are cursed. Definitely best moment.

When I listen to Crust/ Punk bands including violin I can remember a lot of o bands that I like. Morrow are one of them. The outcome points out that their not here to joke but create real music.

This blackened Doom fits me. Mizmor doesn’t care about pretending anything that their not. Do you wanna take out your blackness? You will without ornaments.

II.                  The good neighbor of the floor above…

1 .Cultes des Ghoules - Coven, or Evil Ways Instead of Love

CdG casted a spell and it worked! This is definitely an ultra-well developed album. A walk around the forest of the mystics will certainly convince you.

… And one more that deserves attention.

That genre of Black Metal of Agatus is not my favorite. However their music is so immediate and simple make you listening them without stop. A pleasant epic album.

III.                Our crazy cohabitants :

A lot good realeses of local musicians of 2016. Who can you skip? Sarabante , Ruined families, KΑΤΑΧΝΙΑ , Minerva Superduty, Oδός 55 ? In the rear future there many to be toled.

IV.                Neighborhood’s gossip

Show me a list that includes Metallic - Self-Destruct in its top 5 and I’ll show you a black list and an obstacle to metal regardless and every subgenres. Come the fucking on!

V.                  The shared expenses

Black Metal is one thing that will rise again in 2017 and there is no doubt. In contrast, the political/society issues remain unaltered. Maybe we don’t really want the change. Wish you a revolting New Year Blackers.

P.s: Translated by Bob!

Τετάρτη, 4 Ιανουαρίου 2017

Fire, fire, fire.

As a collective of antifascist and anarchist people we need to support prisoners and their struggle for liberty.
As enemies of white superiority and and machism we should think to a cage as a burning one. For almost all the time, comrades in prison are left alone and this time seems to be endless.
Let's send our screams to these friends and brothers and sisters.
Never stop write them.
Never leave them alone.

The following link contains the adress of all the antifascist and anarchist comrades someone stolen their liberty.
Better to add a stamp inside the letter.

Κυριακή, 25 Δεκεμβρίου 2016

Shameless - EP (2015)

Genre: Hardcore Punk

Country Of Origin: Italy

Year: 2015


1. Una Voce
2. Eroe
3. Ritorna
4. Semi di Odio
5. Ieri
6. Senza Vergogna


Hi everyone sorry for no writing more, I was a bit busy.
I'm here again with my favourite style of hardcore. No muscles,no macho, not "pumped" hardcore. Shameless from the south of italy, with very cool backing vocals, melodic riffs and melancholic songs. A really great release this self titled.
In addition, they play a lot of live shows so,why not, you will probably find them one day in your city (or book them!)
"Senza vergogna" is their personal hymn and has rad lyrics: < Retake everything, renounce the worst,                                                                                             I’m fed with hate, love and dissent wild. I’m reborn like a phoenix with its heart as hostage.>
but "Eroe" is my favourite.
Here you can buy the LP.

South italian hardcore is better than everything (joking!)

Τρίτη, 13 Δεκεμβρίου 2016

Minerva Superduty – Gorod Zero (2016)

Genre : Hardcore Screamo / Crust /Experimental/ Post HC

Country of Origin : Greece ( Kalamata)

Tracklisting :

1.First as Tragedy
2.Bright Colours
3.New Old Words
4.Νιόβης 4
5.Με ζούνε
6.Negative Dialectic
8.Gorod Zero

Στο μεσοδιάστημα του νωτιαίου μυελού μου έχουν κάτσει σαν σφήνα  HC-Screamo μπάντες με αποτέλεσμα review σαν αυτά. Οι καλαματιανοί  Minerva Superduty είναι μια απ’ τις μπάντες που δεν τους χωράνε τα Ελληνικά σύνορα. Ο ήχος είναι πέρα για πέρα σύγχρονος και φαίνεται να έχει πέσει πολύ δουλειά στο Unreal Studios. Καθολικά προσεγμένος δίσκος με έμφαση στην λεπτομέρεια .

In the center of my spinal cord HC-Screamo bands have taken the place and as a result we have reviews like the aforementioned. The Minerva Superduty from Kalamata is a band that is very skillful for the Greek borders. The sound is modern and shows the hard work that has been done in Unreal Studios. Attention to every detail and a great result as a whole.

Τετάρτη, 23 Νοεμβρίου 2016

Deluge - Æther (2015)

Genre :Black Metal /Post Black Metal /Post Hardcore

Country of Origin : France (Metz, Lorraine)
Tracklisting :

1. Avalanche
2. Appât
3. Mélas | Khōlé (feat. Neige)
4. Naufrage
5. Houle
6. Klarträumer
7. Vide
8. Hypoxie
9. Bruine

Αυτό που απ την μια  οι Deluge είναι εσωστρεφής μπάντα και μέσα σε δευτερόλεπτα αλλάζει το σκηνικό σε ορμητικό χείμαρρο , πολύ με πωρώνει . Είναι επίσης περίεργο πoυ, ambient ατμόσφαιρα συναντά Hardcore riffs χωρίς το αποτέλεσμα να είναι κιτς . Το βασικότερο στοιχείο του δίσκου είναι το νερό ,πράγμα που κάνει τον ήχο ρευστό κάτω από το δέρμα σου.

I really enjoy the tranformation of the Deluge. The same moment that they are  they torpid seem to explode like a fierce torrent. What is also strange is when ambient atmosphere meets hardcore riffs without turning the outcome odd. The feature of the album is the water, making the sound flow beneath your skin.